Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ Η «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ»

ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ Η «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» … (Του Γιάννη Δεβελέγκα)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Ο Καραγκιόζης και η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι μια κωμωδία του θεάτρου σκιών. Ο συγγραφέας, με αφορμή τη συμπλήρωση διακοσίων ετών από την έναρξη της εθνικής επανάστασης του 1821 στην Ελλάδα, και τις σημερινές διεκδικήσεις της Τουρκίας απέναντι στην εθνική μας κυριαρχία αλλά και στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ασκεί κριτική στον τρόπο που διαχειρίζονται οι ελληνικές κυβερνήσεις τόσο τα θέματα της εθνικής παιδείας όσο και της εξωτερικής πολιτικής, σε σχέση με τις ανιστόρησες διεκδικήσεις των γειτονικών λαών και κυρίως με τον τουρκικό επεκτατισμό. Μιας εξωτερικής πολιτικής η οποία χαρακτηρίζεται από φοβικό σύνδρομο και ταπεινωτική υποχωρητικότητα.

Τέλος, καυτηριάζει τον  σπασμωδικό τρόπο διαχείρισης του μεταναστευτικού προβλήματος, το οποίο προβάλλεται ως ανθρωπιστικό ζήτημα, ενώ στην ουσία του, είναι ζήτημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, όταν τα μεγάλα διεθνή οικονομικά συμφέροντα το ενθαρρύνουν προς όφελός τους, δημιουργώντας στρατιές φτηνού εργατικού δυναμικού και συνθήκες μιας σύγχρονης μορφής δουλείας!

Στην πρώτη σκηνή ο Καραγκιόζης με τα παιδιά του (Κολλητήρι, Σβούρα και Μπιριγκόγκο), προετοιμάζουν τους θεατές, με αστείες ατάκες, για το περιεχόμενο του έργου. Επιπλέον, δημιουργούν ευχάριστο κλίμα, ώστε το κοινό να συνδεθεί με τους πρωταγωνιστές και να γίνει η παράσταση όσο το δυνατόν πιο απολαυστική.  

Στη δεύτερη σκηνή παρουσιάζονται, αριστερά η καλύβα του Καραγκιόζη και δεξιά το Σαράι. Ο Σουλτάνος αναθέτει στον δουλοπρεπή Χατζηαβάτη να βρει έναν επιτήδειο διαπραγματευτή για να διεκδικήσει την εκμετάλλευση ή ακόμη και την πλήρη  κυριότητα ενός καραβιού που ονομάζεται «Γαλάζια Πατρίδα» και το οποίο μεταφέρει στα αμπάρια του, την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελλάδας…… Αυτή τη δύσκολη αποστολή, αναλαμβάνει ο Καραγκιόζης Καραγκιοζόπουλος.  

Στην τρίτη σκηνή παρελαύνουν, διάφοροι χαρακτηριστικοί τύποι του θεάτρου σκιών, που αντιμετωπίζουν με τον δικό του ξεχωριστό ο καθένας τρόπο, τις προτάσεις του… διαπραγματευτή.

ΠΡΟΣΩΠΑ-ΦΙΓΟΥΡΕΣ

Καραγκιόζης Καραγκιοζόπουλος

Κολλητήρια: Κολλητήρι, Σβούρας, Μπιριγκόγκος.

Χατζηαβάτης

Σουλτάνος                                                                          

Σταύρακας

Μορφονιός

Μπαρμπαγιώργος                                                      

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

Μουσική

Καραγκιόζης και κολλητήρια, με τις γνωστές τους ατάκες, δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να μεταφερθεί ευχάριστα στους θεατές, γνώση και γέλιο!

Στη σκηνή παρουσιάζονται, αριστερά η καλύβα του Καραγκιόζη και δεξιά το Σαράι. Ακούγεται η φωνή του Καραγκιόζη και αμέσως μετά, εμφανίζονται ο ίδιος και τα τρία παιδιά του. Ο Κολλητήρης, ο Σβούρας και ο Μπιριγκόγκος.

ΚΑΡ: Για μαζευτείτε και κάντε φάλαγγα κατά μονάδας!

ΣΒΟΥΡ: Φάλαγγα κατά μακαρονάδας!

ΚΑΡ: Ένα δύο ένα δυο ασκέρι προσοχή, μεταβολή, ανάπαυση, χαλάρωση, μάρς! 

Όπως θα ξέρετε παιδιά από το σχολειό, το 2021 θα γιορτάσουμε τα διακόσια χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Για πες μου λοιπόν εσύ Κολλητήρι που είσαι και ο μεγαλύτερος, τι έγινε το 1821!

ΚΟΛΛ: Ξεσηκώθηκαν οι Έλληνες πατέρα και απελευθερώθηκαν από τον τουρκικό ζυγό.

ΚΑΡ: Πολύ ωραία Κολλητήρι. Για πες μου εσύ Σβούρα. Τι ξέρεις για το ¨21;

ΣΒΟΥΡ: Τότε ενώ περνάγαμε καλά με του Τούρκους και τα λεφτά όλοι μαζί τα τρώγαμε, έγινε επανάσταση με τον Κολοκοτρώνη για να τα τρώμε μόνοι μας!

ΚΑΡ: Πού τις άκουσες αυτές τις βλακείες;

ΣΒΟΥΡ:  Σε μια σειρά στην τηλεόραση το λέγανε συνέχεια!

ΚΑΡ: Για πες μου εσύ Μπιριγκόγκο, τι ξέρεις για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη;

ΜΠΙΡ: Ο Καραϊσκάκης ήταν ένας επιβήτορας που έγινε γήπεδο και παίζουν μπάλα!

ΚΑΡ. Ποιος σου τα είπε αυτά τα πράγματα παιδί μου;

ΜΠΙΡ: Τα διάβασα μόνος μου στην επίσημη ιστοτρελίδα της επιτροπής για το ¨21.

ΚΑΡ: Για πες μου εσύ Κολλητήρι, πώς τα πας στο σχολείο.

ΚΟΛΛΗΤ: Πολύ καλά πατέρα. Ο δάσκαλος λέει πως είμαι άριστος.

ΚΑΡ: Εσύ Σβούρα;

ΣΒΟΥΡ: Καλά ευχαριστώ. Ο δάσκαλος λέει. Πως είμαι άχρηστος.

ΚΑΡ: Εσύ μικρέ Μπιριγκόγκο;

ΜΠΙΡ: Εμένα η δασκάλα μου με αγαπάει πολύ και όταν κάνουμε ιστορία με βγάζει έξω!

ΚΑΡ: Και γιατί σε βγάζει έξω;

ΜΠΙΡ: Για να παίρνω λέει καθαρό αέρα…

ΚΑΡ: Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, εδώ, σε αυτό το σημείο, η παράσταση «Ο Καραγκιόζης και η ¨ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ¨ αρχίζει!

Ασκέριιιι, προσοχή, εμπρός, μαρς!

Μουσική

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Στη σκηνή παρουσιάζονται, αριστερά η καλύβα του Καραγκιόζη και δεξιά το Σαράι. Στο μέσον στέκεται η φιγούρα του Σουλτάνου και πλησιάζει ο Χατζηαβάτης.

ΧΑΤΖ: Σας καλημερίζω και σας προσκυνώ πολυχρονεμένε μου Σουλτάνε! Ο Θεός να σας έχει καλά, να κόβει μέρες από εμένα και να σας δίνει χρόνια. Να γίνω, ο καημένος ο δούλος σας, χώμα να με πατήσετε και γεφύρι να περάσετε από πάνω μου!

ΣΟΥΛ: Καλώς το φίλο μου το Χατζηαβάτη, στον ουρανό σε γύρευα, στη γη σε βρήκα! Σε ήθελα, βρε παιδί μου. Έχω μεγάλο πρόβλημα με την κόρη μου την Φατμέ!

ΧΑΤΖ: Τι έπαθε η πολυχρονεμένη μας σουλτανοπούλα αφέντη μου; Μήπως αρρώστησε βαριά από τον κορονοιό;

ΣΟΥΛ: Μα τι είναι αυτά που λες βρε Χανζηαβάτη; Κολλάει η Φατμέ κορονοιό; Αυτή πλένεται δέκα φορές την ημέρα με απολυμαντικό άρωμα με λεμόνι. Άλλο είναι το πρόβλημα! Είδε μαζεμένα στην τηλεόραση, όλα μαζί τα επεισόδια του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και τώρα έχει από εμένα πολύ μεγάλες απαιτήσεις.

 ΧΑΤΖ: Ωραία σειρά Σουλτάνε μου. Την βλέπει ολόκληρη η Ελλάδα και μαθαίνει ιστορία. Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιες ιστορικές σειρές γιατί στα σχολεία τα παιδιά δεν μαθαίνουνε τίποτε.

 ΣΟΥΛ: Μα δεν καταλαβαίνεις επιτέλους; Τέλος πάντων! Την άλλη βδομάδα η Φατμέ έχει τα γενέθλιά της και μου ζήτησε για δώρο τη «Γαλάζια Πατρίδα»!

ΧΑΤΖ: Δεν ξέρω εγώ ο καημένος πολυχρονεμένε μου από αυτά, αφού όμως το ζήτησε η Φατμέ, δεν θα πρέπει να της χαλάσεις το χατίρι! Να βρούμε μια στα Jumbo και να την αγοράσουμε!  

ΣΟΥΛ: Τι είναι αυτά που λες βρε παιδί μου Χατζηαβάτη. Η Γαλάζια Πατρίδα δεν είναι παιχνίδι για να το αγοράσω στα Jumbo. Είναι ένα καράβι που πλέει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, και έχει στα αμπάρια του χρυσάφι, αρχαία αγάλματα, σπουδαία ψηφιδωτά και αμφορείς. Μας την είχαν κλέψει παλιά οι Γκιαούρηδες και τώρα για να την πάρουμε πίσω, πρέπει, λέει, να κάνουμε διαπραγματεύσεις και συνδιαχείριση.

ΧΑΤΖ: Αυτό ακούγεται άδικο πολυχρονεμένε μου! Δεν είναι δυνατόν οι κλέφτες να έχουν και δικαιώματα από πάνω! Υπάρχουν όμως και πολλές φωνές λογικές που είναι υπέρ της μοιρασιάς και είναι πρόθυμες να παραδώσουν ένα μέρος του καραβιού, προκειμένου να έχουν την ησυχία και τις θεσούλες τους εξασφαλισμένες.   

ΣΟΥΛ: Καλά τα λες εσύ βρε παιδί μου, αλλά αυτοί οι Γκιαούρηδες είναι άτιμη φάρα. Έχουν πολλούς φίλους στην Ευρώπη και με πιέζουν να συρθώ σε διαπραγμάτευση. Ψάχνω λοιπόν να βρω έναν καλό διαπραγματευτή για να κάνουμε μια δίκαιη μοιρασιά. Ενενήντα πέντε τοις εκατό να πάρουνε εμείς και πέντε οι Γκιαούρηδες που τα θέλουν όλα δικά τους. Κανονικά θα έπρεπε να μας πληρώσουν και αποζημιώσεις από πάνω, γιατί το 1922 είχαν συναθροιστεί στο λιμάνι της Σμύρνης και κινδύνευαν από ιούς που δεν κρατούσαν τις αποστάσεις, όπως γίνεται τώρα με τον κορονοιό! Τότε λοιπόν εμείς τους πετάξαμε στη θάλασσα και έτσι σώθηκαν απ’ τις αρρώστιες και αυτό μας το χρωστάνε!

ΧΑΤΖ: Έτσι που το λες, ακούγεται δίκαιο Σουλτάνε μου και πρέπει να γίνει πράξη!

ΣΟΥΛΤ: Θέλω λοιπόν να μου βρεις έναν κατάλληλο γι αυτή τη δουλειά διαπραγματευτή και μετά να έρθεις στο Σαράι να πληρωθείς.

ΧΑΤΖ: Δεν είναι ανάγκη για τα λεφτά άρχοντά μου… Τρέχω αμέσως να τον βρω ο καημένος!

Αποσύρεται ο Σουλτάνος και ο Χατζηαβάτης χτυπά την πόρτα στην παράγκα του Καραγκιόζη.

ΚΑΡ: Γιατί με ξύπνησες βρε γρουσούζη Χατζατζάρη πρωί - πρωί στις δώδεκα το μεσημέρι;

ΧΑΤΖ: Που να σου τα λέω Καραγκιόζη! Ο Σουλτάνος μοιράζει λεφτά! Θα γίνουμε πλούσιοι. Θέλει κάποιον σαν εσένα για διαπραγματευτή. Δηλαδή να είναι ψεύτης, θρασύς, διεφθαρμένος και καταφερτζής. Να έχει και πτυχία από το Μπέρκλεϋ, το Χάρβαρντ και το Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς!  

ΚΑΡ: Δε γίνεται Χατζατζάρη! Όλα τα πρώτα καλά, όπως έλεγε παλιά και ένας πρωθυπουργός, αλλά με τα πτυχία υπάρχει ένα πρόβλημα! Τα είχα σε ένα μπαούλο και μου τα έφαγαν τα ποντίκια.

ΧΑΤΖ: Σε είχα και για έξυπνο κακομοίρη μου Καραγκιόζο. Δεν είναι ανάγκη βρε να έχεις πτυχία! Αρκεί να τα δηλώσεις στο βιογραφικό σου και μετά γίνεσαι μέχρι και υπουργός. Να, πάρε μερικά να τα έχεις μαζί σου τώρα που τα βρήκα φτηνά στο Γιουσουρούμ και θα πάμε στο Σουλτάνο να του τα δείξεις.

Λίγο αργότερα έξω από το Σαράι!

ΣΟΥΛΤ: Καλώς τον Χαητζιαβάτη! Τι έγινε βρε παιδάκι μου με εκείνο που σου ζήτησα; Έκανες τίποτε; Η Φατμέ δεν υποχωρεί με τίποτε από τις απαιτήσεις της. Για να την καλοπιάσω έκανα τζαμί την Αγιασοφιά αλλά αυτή δεν συγκινήθηκε καθόλου. Είπε ότι θα είμαι άχρηστος και ανάξιος πατέρας, αν δεν της πάρω δώρο στη γιορτή της τη «Γαλάζια Πατρίδα»!

ΧΑΤΖ: Όσο γι αυτό πολυχρονεμένε μου σουλτάνε, δεν πρέπει να στεναχωριέσαι. Σου βρήκα τον καλύτερο διαπραγματευτή που υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ορίστε από εδώ ο Καραγκιόζης Καραγκιοζόπουλος!

 ΣΟΥΛΤ: Τι λες βρε Χατζηαβάτη! Μπράβο! Να ξέρεις πως θα σας πληρώσω καλά στο τέλος της δουλειάς και τους δύο. Να, πάρε τώρα μερικά ψιλά για προκαταβολή και θα σε κάνω από βδομάδα και στρατηγικό σύμβουλο στο σαράι!

Απλώνει το χέρι του ο Καραγκιόζης που στέκει πίσω από τον Χατζηαβάτη και παίρνει αυτός τα ψιλά.

ΧΑΤΖ: Δεν ήτανε ανάγκη αφέντη μου!

ΣΟΥΛΤ: Για πες μου εσύ Καραγκιόζη. Τι πτυχία έχεις;

ΚΑΡ: Μιλάω αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και αλαμπουρνέζικα…

ΣΟΥΛΤ: Α! Και γερμανικά! Μπράβο, αυτό είναι πολύ μεγάλο πλεονέκτημα γιατί οι Γερμανοί είναι πολύ στενοί φίλοι μας και συνεργάτες. Θα ευχαριστηθούνε πολύ που μιλάς τη γλώσσα τους. Μήπως έχεις και πτυχία από το Μπέρκλεϋ και το Χάρβαρντ;

ΚΑΡ: Έχω και από το Ομπρέλεϋ και από το χαβιάριαντ! Έχω και διδακτορικό στις καταλήψεις!  

ΣΟΥΛΤ: Ωραία γιατί θέλω να καταλάβουμε τη «Γαλάζια Πατρίδα»! Αλήθεια, Καραγκιόζη, ξέρεις τι είναι η «Γαλάζια Πατρίδα»;

ΚΑΡ: Βεβαίως πολυσκοτωμένε μου Σουλάτσο και ξέρω. Και τη γαλάζια και την πράσινη και την παρδαλή παρτίδα ξέρω! Τόσες δεκαετίες τώρα μου κάθονται στο σβέρκο!

ΣΟΥΛ: Όχι βρε παιδί μου παρτίδα! Πατρίδα είπα! Τέλος πάντων, ξέρεις τι είναι η ΑΟΖ;

ΚΑΡ: Ούου…και βέβαια ξέρω! Αρπάζω Ότι Ζηλεύω!

ΣΟΥΛ: Μπράβο! Είσαι βλέπω και διπλωμάτης είσαι και χωρατατζής. Από εδώ και πέρα αναλαμβάνεις διαπραγματευτής για να μας φέρεις πίσω τη «Γαλάζια Πατρίδα» που μας έκλεψαν οι Γκιαούρηδες. Θα πάς τώρα να διαπραγματευτείς μαζί τους με έναν -  έναν ξεχωριστά γιατί αυτοί γίνονται επικίνδυνοι όταν τους βρίσκεις μονιασμένους. Πάρε και αυτά τα γρόσια για προκαταβολή και για λαδώματα. Αν και έχω μάθει ότι αυτοί είναι φτηνιάρηδες και εύκολοι!

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ

Στο μέσο της σκηνής ο Καραγκιόζης. Ενώ τα όργανα παίζουν μουσική, εισέρχεται ο Σταύρακας χορεύοντας ζεϊμπέκικο με το τσιγάρο στο στόμα. Ο Καραγκιόζης του ρίχνει μία πάπια νοσοκομείου στο κεφάλι.!

ΚΑΡ: Πάρε αυτή Σταύρο για καλημέρα. Μόνο αν είσαι υπουργός υγείας μπορείς να καπνίζεις όπου σου γουστάρει.

ΣΤΑΥΡ: Δε μου λες ρε Καραγκιόζο, στα σοβαρά με βάρεσες ή για αστείο;

ΚΑΡ: Στα σοβαρά Σταύρο!

ΣΤΑΥΡ: Καλά τότε, γιατί κάτι τέτοια αστεία εγώ δε τα σηκώνω.

ΚΑΡ: Άκου τώρα τα νέα! Είναι εκεί έξω στο Αιγαίο ένα καράβι που έχει στα αμπάρια του δέκα εκατομμύρια χαλασμένα εμβόλια και λέμε να το δώσουμε στον Σουλτάνο! Όπως κάναμε και με το όνομα της Μακεδονίας που το δώσαμε στα Σκόπια και τώρα γίναμε φίλοι με τους Σκοπιανούς και έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο, ότι δεν θα μας πάρουν τη Θεσσαλονίκη με το στρατό τους, τα τάγκς, τα αεροπλάνα και τα κανόνια τους!

ΣΤΑΥΡ: Και για να έχουμε το καλό ρώτημα, εγώ, τι θα κερδίσω από αυτή την ιστορία Καραγκιόζο;

ΚΑΡ: Άμα πεις το ΝΑΙ και πάρει ο Σουλτάνος το σαπιοκάραβο που είναι σαράβαλο από την αρχαιότητα, θα σε κάνουμε υπουργό στο σαράι για αρχή και μετά επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

ΣΤΑΥΡ: Αν είναι έτσι Καραγκιόζο, το ΝΑΙ το ρίχνω δαγκωτό!

Ο Καραγκιόζης του πετάει ένα κουτί με ουροκαθετήρες στο κεφάλι.

ΚΑΡ: Πάρε αυτή Σταύρο, γιατί είσαι παλίκαρος!

ΣΤΑΥΡ: Δε μου λες ρε Καραγκιόζο, στα σοβαρά με βάρεσες ή για αστείο;

ΚΑΡ: Για αστείο Σταύρο!

ΣΤΑΥΡ: Καλά τότε, γιατί αν ήταν στα σοβαρά, θα θύμωνα.

Ενώ τα όργανα παίζουν, αποχωρεί από τη σκηνή ο Σταύρακας και εισέρχεται ο Μορφονιός κρατώντας στο χέρι μια ελληνική σημαία.

ΜΟΡΦ: Ουίτς τριά λαρί λαρό! Εμένα με λένε Μορφονιό, αλλιώς χρυσό καμάρι, όλες οι νιές τρελαίνονται ποια θα με πρωτοπάρει!

ΚΑΡ: Καλώς τον Μορφονιό με την χρυσή προβοσκίδα!

ΜΟΡΦ: Καλώς τον Φίλο μου τον Καραγκιόζο! Τι νέα από την Ελλάδα; Έχω κάνει πολλά ταξίδια τελευταία στο εξωτερικό και μου έχει λείψει το Κολωνάκι.

ΚΑΡ: Άκου τώρα ομορφάνδρα μου με προσοχή, να σου πω τα νέα! Είναι ένα πολύ παλιό σαπιοκάραβο που πλέει στο Αιγαίο και το λένε «Γαλάζια Πατρίδα»! Μπορεί και να το έχεις ακουστά!

ΜΟΡΦ: Ουίτ… κάτι έχει πάρει το αυτί μου!

ΚΑΡ: Είναι σίγουρο πως έχει στα αμπάρια του χαλασμένες πατάτες που δεν είναι για φάγωμα. Λέμε λοιπόν, για να μη μπαίνουμε εμείς στον κόπο και στα έξοδα να τις φυτέψουμε, να τις δώσουμε στον βλάκα τον Σουλτάνο να τις φυτέψει με δικά του έξοδα και να πάρουμε κι εμείς τα μισά από τα έσοδα από το εμπόρευμα όταν πουληθούνε οι καινούριες πατάτες! Το μόνο πρόβλημα, είναι ότι έχει υψωμένη στην πρύμνη του την ελληνική σημαία και αυτό δεν αρέσει καθόλου στο Σουλτάνο, που θέλει να τη βγάλουμε και να την κάψουμε ή να την αφήσουμε να την πάρει ο αέρας!

ΜΟΡΦ: Ουίτς… Καραγκιόζη μου, αυτό δεν είναι πρόβλημα! Προτείνω να την κάψουμε γιατί όπως είχα πει και παλιότερα, «Το δικαίωμα στον οποιοδήποτε να καίει τη σημαία, είναι αναφαίρετο»! Ουίτ…

Ο Καραγκιόζης χτυπάει με το χέρι, την τεράστια μύτη του.

ΜΟΡΦ: Γιατί με χτυπάς βρε βλάκα! Αυτή είναι η μύτη μου.

ΚΑΡ: Μπά! Μύτη είναι αυτή; Κι εγώ την πέρασα για μεγάλη… ντροπή!  

Ενώ παίζουν τα κλαρίνα, αποχωρεί από τη σκηνή ο Μορφονιός και εισέρχεται ο Μπαρμπαγιώργος τραγουδώντας την Ιτιά.

ΜΠΑΡΜΠ: Ούι μανούλα μ’. Σήμερα είμι πολύ χαρούμενος.

ΚΑΡ: Τι έγινε μπάρμπα; Γέννησαν οι προβατίνες;

ΜΠΑΡΜΠ: Τι λες ουρέ μπασμένου, τόχις χαμένου! Τα πούλησα τα πρόβατα και έφτιαξα μια μικιό. Παίρνου λεφτά από κάποιους φιλεύσπλαχνους ανθρώπους για να μεταφέρου κρυφά τς μιτανάστες απ’ τα νησιά μας στν Ευρώπ’ που τς θελν οι πλούσιοι για δουλς στα σπίτια τς και για φτνούς εργάτες στ’ φάμπρικες.

ΚΑΡ: Τι λες βρε μπάρμπα, έγινες τώρα στα γεράματα δουλέμπορος; Δεν ντρέπεσαι λίγο να εκμεταλλεύεσαι τον ανθρώπινο πόνο;

ΜΠΑΡΜΠ: Τι λες ουρέ ζαγάρ, που θα πεις τουν μπάρμπα σ’ δουλέμπορο. Ιγώ είμι αλληλέγγυους! Τσ’ βοηθάου να πάνε εκεί που θέλν. Οι Γερμανοί τς κάνουν δουλς, όχι εγώ! Εγώ τς λύνου το πρόβλημα κι προστατεύω τα παιδιά τς από το εμπόριο οργάνων, γιατί πιστεύω ότι όλοι είμαστε ίδιοι και δεν πρέπει να υπάρχουν σύνορα να χωρίζουν τς ανθρώπς!

ΚΑΡ: Ωραία τα λες μπάρμπα, ήξερα ότι είσαι ζωόφιλος αλλά τώρα μαθαίνω ότι είσαι και ανθρωπιστής και αλληλέγγυος. Μου έδωσες όμως μια ιδέα!

ΜΠΑΡΜΠ: Πρόσεχε τι θα πεις αφαλοκομμένο γιατί θα σ’ τς βρέξω!

ΚΑΡ: Μπάρμπα! Τώρα που έμαθες να φτιάχνεις ΜΚΟ, θέλω να φτιάξεις και μία καινούργια, για να πιάσουμε ένα καράβι που το λένε «Γαλάζια Πατρίδα» και να το συνδιαχειριστούμε με τον Σουλτάνο που πληρώνει καλά!

ΜΠΑΡΜΠ: Τι λες ουρέ ζαγάρ! Η «Γαλάζια Πατρίδα», εκτός από το χρυσάφ’ που κουβαλάει στ’ αμπάρια, έχει στα σωθικά και μέσα στην ψυχή τ’ς, την ιστορία και τον πολιτισμό τ’ς Ελλάδας. Είναι η ίδια η πατρίδα μας, είναι μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβ' απ’ λεν οι σοφοί. Κανένας δεν έχ’ του δικαίωμα να τη διαπραγματευτεί. Μου έδωσες όμως τώρα κι εμένα μια ιδέα! Λέω να φτιάξω μια κινούργια μικιό που να δέρν’ όλους τς… ρεαλιστές και τ’ς καραγκιόζηδες… Να, πάρε κι ετούτη… πάρε κι εκείνη πάρε και τ’ν άλλη…

ΚΑΡ: Φτάνει μπάρμπα με σακάτεψες στο ξύλο… σηκώνω ψηλά τα χέρια, παραδίνομαι!!!

Εδώ κυρίες και κύριοι και μικρά παιδιά η παράσταση «Ο Καραγκιόζης και η Γαλάζια Πατρίδα» έλαβε τέλος! Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε, καλό σας βράδυ!

ΑΥΛΑΙΑ

Cherchez la Femme …

ΕΜΜΕΤΡΟ ΣΑΤΙΡΙΚΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ (του ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΒΕΛΕΓΚΑ)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Το «Cherchez La Femme» είναι κωμωδία. Ένα έμμετρο θεατρικό μονόπρακτο που ασκεί κριτική στα επιφανειακά, άστοχα και άδικα μέτρα που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις απέναντι στον φορολογούμενο ελληνικό λαό. Μέτρα που αγγίζουν σε κάποιες περιπτώσεις τα όρια της γελοιότητας, ακριβώς, επειδή η ορατότητά τους περιορίζεται στον ορίζοντα της τετραετίας. Και επιπλέον γιατί το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον που οι ίδιες οι κυβερνήσεις δημιούργησαν, είναι σαθρό. Έτσι, φοβούμενες αφενός να αναλάβουν το πολιτικό κόστος του εκσυγχρονισμού των φοροεισπρακτικών μηχανισμών και αφετέρου να αντιμετωπίσουν τη δυσφορία των πραγματικά μεγάλων φοροφυγάδων από τους οποίους εξαρτώνται εν πολλοίς πολιτικά, επικοινωνιακά και οικονομικά, διαιωνίζουν μία κατάσταση κωμικοτραγική.  

Στην πρώτη σκηνή που εξελίσσεται στο γραφείο του προϊστάμενου… πάταξης του οικονομικού εγκλήματος, εμφανίζεται ο Ράμπο. Ένας σαραντάρης ξεπεσμένος πράκτορας της ΕΥΠ, μεταταχθείς πρόσφατα στο υπουργείο οικονομίας και οικονομικών, στο οποίο ευελπιστεί να κάνει μια νέα πιο επιτυχημένη αυτή τη φορά καριέρα, κυνηγώντας λυσσαλέα… αδίστακτους φοροφυγάδες. Καθώς πηγαινοέρχεται ανήσυχος στο γραφείο περιμένοντας την πρώτη του αποστολή, χτυπάει η πόρτα και εισέρχεται στη σκηνή η Λούση. Μία καλοφτιαγμένη νεαρή γυναίκα, ντυμένη προκλητικά. Ο Ράμπο εντυπωσιάζεται από τα… προσόντα της και αμέσως της προτείνει συνεργασία.

Η δεύτερη σκηνή διαδραματίζεται στο διαμέρισμα της Λούση που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της σκηνής. Στο δεξιό άκρο της σκηνής φαίνεται, σε τομή, ένα ειδικά διασκευασμένο κατασκοπευτικό βαν, το οποίο στην πραγματικότητα είναι σταθμευμένο ακριβώς απέναντι από το σπίτι της Λούση. Διαθέτει ειδικά μόνιτορ και μονάδες καταγραφής εικόνας και ήχου από απόσταση. Όταν χτυπάει το κουδούνι του διαμερίσματος, εισέρχεται στη σκηνή φουριόζος ο Ράμπο και ανακοινώνει στη Λούση ότι αρίστευσε στις εξετάσεις για το πτυχίο της ως πράκτορας και πως ήδη ανέλαβαν οι δυο τους την πρώτη τους επικίνδυνη αποστολή, που αφορά στην επ΄ αυτοφώρω σύλληψη ενός υδραυλικού που δεν κόβει ποτέ του αποδείξεις. Έναν μεγάλο φοροφυγά. Ο Ράμπο ετοιμάζει το σχέδιο δράσης και ενημερώνει τη Λούση για το ρόλο της, που δεν είναι άλλος από το να καλέσει τον υδραυλικό στο σπίτι της και να τον παγιδεύσει.

Στην τρίτη σκηνή η κατάσταση παίρνει μια αναπάντεχη τροπή που φέρνει τα πάνω κάτω, καθότι εισέρχεται στα πλάνα των μόνιτορς, μαζί με τον υδραυλικό, και ένας ανίκητος στις μάχες, απρόβλεπτος παράγοντας. Αλλά, η συνέχεια επί της… οθόνης!   

ΠΡΟΣΩΠΑ

Λούση: Μαθητευόμενη πράκτορας.

Ράμπο: Κατάσκοπος, μέντορας και συνεργάτης της Λούση.

Οδηγός: Βοηθός του Ράμπο και οδηγός του Βαν.                                                                          

Υδραυλικός: Ο Μήτσος. Αδίστακτος φοροφυγάς.                                                      

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ {Κεντρικά Γραφεία Υπηρεσίας Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος}

{ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Ο Ράμπο, σαραντάρης ξεπεσμένος κατάσκοπος της ΕΥΠ, μεταταχθείς πρόσφατα στο υπουργείο οικονομίας και οικονομικών, ευελπιστεί για μια νέα πιο επιτυχημένη αυτή τη φορά καριέρα, στο κυνήγι των πλέον αδίστακτων φοροφυγάδων. Πηγαινοέρχεται ανήσυχος στο γραφείο, περιμένοντας την πρώτη του αποστολή}.

ΡΑΜΠΟ: Κοίτα πως καταντήσαμε με αυτή την πανδημία

τα έσοδα κατέρρευσαν και η οικονομία!

Το ζήτησε κι ο υπουργός, ευθέως και προδήλως

στο κόκκαλο του Έλληνα να μπει βαθιά ο ήλος.

Καμία πλέον ανοχή από εδώ και πέρα

όποιος δεν κόβει απόδειξη, μαύρη θα έχει μέρα.

Γκαράζ, εστιατόρια, της θάλασσας μπαράκια,

υδραυλικοί, γιατροί, μασέρ, καντίνες και σουβλάκια,

θα καταβάλουν πρόθυμα φόρο υποτελείας

για να λυθεί το πρόβλημα της παραοικονομίας.

Πρέπει να αρπάξω απ τα μαλλιά αυτή την ευκαιρία

να γίνω προϊστάμενος σ’ αυτή την συγκυρία.

Ανησυχία έχω πολύ, τι μήνυμα θα λάβω,

τη νέα μου αποστολή όταν θα παραλάβω.

{ήχος εισερχόμενου μηνύματος στο κινητό του}

Α! Ήρθε και το μήνυμα απ΄ την υπηρεσία. (Στρέφει το πρόσωπο προς το κοινό)

Δράση υποψιάζομαι… αντικατασκοπία.

ΜΗΝΥΜΑ: «Τον Μήτσο τον υδραυλικό στο στόχαστρο να βάλεις.

Ποτέ δεν πλήρωσε ευρώ και μη το αναβάλεις.

Πάντα στο αφορολόγητο τη δήλωσή του κάνει

πράγμα αδιανόητο, το έχει παρακάνει.

Βάλτε τον στο κυνηγητό χωρίς να πάρει ανάσα

Σύνθημα – Παρασύνθημα: «τον πιάσαμε στα πράσα».

Ευθύς αυτό το μήνυμα μόλις θα ακουστεί

μαζί με το τηλέφωνο θ’ αυτοκαταστραφεί».

{Το τηλέφωνο βγάζει καπνό και ο Ράμπο τρομάζει και το πετάει μακριά}

ΡΑΜΠΟ: Μα είναι απαράδεκτό για τη δική μου αξία

να κυνηγώ υδραυλικούς. Ω! τι υποκρισία!

Να πιάνω μικροπωλητές που τριγυρνούν στις πιάτσες,

γριούλες απροστάτευτες που πλέκουν λίγες κάλτσες.

Και να σφυρίζω αδιάφορα για τις μπουρζουαζίες

που κλέβουνε ασύστολα. Μεγαλοκαρχαρίες!

 Ωστόσο, αυτή, είναι για εμέ, υπόθεση μεγάλη.

Μπορεί απ’ την αφάνεια αμέσως να με βγάλει.

Χρειάζομαι λοιπόν γι αρχή, να βρω μια Μάτα Χάρι.

{Ακριβώς αυτή τη στιγμή, χτυπάει η πόρτα και εισέρχεται στη σκηνή η Λούση. Εντυπωσιακή νεαρή γυναίκα, ντυμένη προκλητικά}!

ΛΟΥΣΗ: Την αγγελία άκουσα, σαν έκανα πιλάτες,

ότι ζητάτε έλεγε καινούριους συνεργάτες.

Έτσι κι εγώ αποφάσισα χωρίς μεγάλους κόπους

να εγγραφώ στο πρόγραμμα για νέους κατασκόπους.

Τσέκαρα τα προσόντα μου και τις προϋποθέσεις

που είναι απαραίτητες, για κάτι τέτοιες θέσεις.

Και βρήκα πως για μένανε θα είναι ότι πρέπει

γιατί ο μύλος ο καλός τα πάντα τα αλέθει.

ΡΑΜΠΟ: Απ’ ότι φαίνεται εσείς…

ΛΟΥΣΗ:                                         Είμαι αποφασισμένη!

Μπορεί, όποιος θέλει, από εμέ, πολλά να περιμένει.

ΡΑΜΠΟ: Ήδη με κατακτήσατε, αμέσως… τρέχω ευθύς

να φέρω όλα τα χαρτιά της νέας εγγραφής.

{Αποχωρεί ο Ράμπο και μένει στη σκηνή η Λούση μόνη, μονολογώντας}:

ΛΟΥΣΗ: Τρεις μήνες τώρα μοναξιά, έπρεπε ν’ αντιδράσω.

Ο Φαίδων με παράτησε, έχασα και τον Τάσο.

Ένα σωρό γραμμάτια πρέπει να ξεπληρώσω

ΔΕΗ, νερό, κομμώτρια, κάπου να τα φορτώσω.

Οπότε το να εργαστώ, θα ήτανε μία λύση,

ώσπου ένας γάμος πλούσιος να με εξασφαλίσει.

Ετούτη βέβαια η δουλειά, να κάνεις τον χαφιέ,

να κυνηγάς τους Έλληνες που ζούνε βερεσέ,

είναι ότι χειρότερο που θα ‘θελα να κάνω

αλλά θα αμείβομαι καλά και με το παραπάνω!

{Ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται ο Ράμπο στη σκηνή, με  μια στοίβα χαρτιά. Τα ακουμπάει στο γραφείο}.

ΡΑΜΠΟ: Ορίστε οι αιτήσεις μας!

ΛΟΥΣΗ:                                         Είμαι ενθουσιασμένη!                               

ΡΑΜΠΟ: Η εκπαίδευση ταχύρυθμη και… εξασφαλισμένη.

Σε δύο μήνες το πολύ, θα πάρεις το πτυχίο

ΛΟΥΣΗ: Θα είμαι συνεργάτης σου;

ΡΑΜΠΟ:                                                  Στη ζέστη και στο κρύο!

Για πες μου σε παρακαλώ, ποιο είναι τ’ όνομά σου;

Πατρώνυμο, επίθετό, πώς λένε τη μαμά σου;

ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ {Στο διαμέρισμα της Λούση δύο μήνες αργότερα}

{Η Λούση κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι της που είναι ενιαίο με την κουζίνα, και βάφει τα νύχια των ποδιών της. Στο δεξιό άκρο της σκηνής, φαίνεται η τομή ενός ειδικά διαμορφωμένου κατασκοπευτικού βαν, στο χώρο του οποίου πίσω από το κάθισμα του οδηγού είναι τοποθετημένες οθόνες και άλλα κατασκοπευτικά όργανα. Ο οδηγός του βαν και βοηθός του Ράμπο κάθεται στριμωγμένος σε ένα καρεκλάκι στο πίσω μέρος και κάθε τόσο κοιτάζει το ρολόι του, πιάνει τη μέση του και βογκάει από πόνο}.

ΟΔΗΓΟΣ: Ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή

έχω σ’ αυτή τη θέση εδώ, από πολύ πρωί.

Με έπιασε η μεσούλα μου πονάνε τα νεφρά

Κι από λεφτά; Δεν δίνουνε ούτε τα βασικά.

Ά. Νάτος επιτέλους ο Ράμπο στη στροφή

Πηγαίνει προς το σπίτι. Αρχίζει η αποστολή

{Στο διαμέρισμα χτυπάει το κουδούνι. Η Λούση σηκώνεται από τον καναπέ και ανοίγει την πόρτα. Ο Ράμπο μπαίνει φουριόζος}.

ΡΑΜΠΟ: Λούση συγχαρητήρια το πήρες το πτυχίο.

Με άριστα παρακαλώ και δώρο ένα λαχείο!

Αμέσως πιάνουμε δουλειά και για το λόγο αυτό

στο σπίτι θα καλέσουμε έναν υδραυλικό.

ΛΟΥΣΗ: Τι να τον κάνουμε αυτόν; Τα πάντα είναι εντάξει!

Νιπτήρες μπάνια και ο μπιντές, χρόνια έχει να στάξει.

Ο πρώην μου, στα υδραυλικά, ήτανε ένα αστέρι

τα πάντα τα μαστόρευε με το δεξί του χέρι.

ΡΑΜΠΟ: Ο Μήτσος ο υδραυλικός είναι ένας φοροκλέφτης

ποτέ δεν κόβει απόδειξη, είναι μεγάλος ψεύτης.

Μαύρα πληρώνεται πολλά και κάνει αυτός ζωάρα

στο κράτος μία τσακιστή δεν έδωσε δεκάρα.

Και τελευταία, ακούστηκε, πως έχει και λεφτά

σε μια οφσόρ, απέναντι από τον Παναμά.

ΛΟΥΣΗ: (Αυτό καλό ακούγεται) Και η αποστολή μου;

ΡΑΜΠΟ: Απλώς παρακολούθησε να δεις την τεχνική μου.

Με το τσεκούρι αυτό εδώ θα σπάσω το σιφόνι

θα κόψω και την παροχή μ’ ετούτο το πριόνι.

{Χώνεται κάτω από τον νιπτήρα και σπάει το σιφόνι με το τσεκούρι}.

ΛΟΥΣΗ: Αχ πάει το κατέστρεψε!

ΟΔΗΓΟΣ:                                    Η μέση μου πονάει.

ΛΟΥΣΗ: Το σπίτι το διέλυσε!

ΟΔΗΓΟΣ:                                   και το νεφρί μου πάει!

{Ο Ράμπο πλησιάζει τη Λούση κρατώντας στο χέρι μια καρφίτσα-  ψαράκι που έχει ενσωματωμένη κάμερα υψηλής τεχνολογίας η οποία στέλνει εικόνα και ήχο στο βαν που είναι παρκαρισμένο απέναντι από το σπίτι της Λούση}.

ΡΑΜΠΟ: Ορίστε εγώ τελείωσα και τώρα η σειρά σου,

με το ψαράκι αυτό εδώ, θα κάνεις τη δουλειά σου.

Είναι καρφίτσα όμορφη, αλλά μέσα στο μάτι,

έχει κρυφό μηχανισμό, μια κάμερα γαμάτη!

Θα στην καρφώσω χαμηλά… στον πλούσιό σου μπούστο

ΛΟΥΣΗ: Κι εσύ θα παρακολουθείς; Θα έχει πολύ γούστο.

ΡΑΜΠΟ: Εγώ θα είμαι απέναντι σ εκείνο το βανάκι

και με αυτή την κάμερα, θα πιάσουμε λαυράκι.

ΟΔΗΓΟΣ: {Ξύνεται}Αχ πάει απελπίστηκα με έπιασε φαγούρα

ΛΟΥΣΗ: Φοβάμαι πως θα προδοθώ, και πως θα τα βρω σκούρα.

ΡΑΜΠΟ: Ορίστε και το νούμερο τώρα να τον καλέσεις.

Κι όταν τελειώσει τη δουλειά να τον παρακαλέσεις

απόδειξη κανονική, νόμιμη να σου δώσει.

ΛΟΥΣΗ: Κι αν αρνηθεί;

ΡΑΜΠΟ:                         Η άρνηση… αυτή θα τον προδώσει!

Στα πράσα αν τον τσακώσουμε όλοι θα βολευτούμε

θέσεις θα πιάσουμε καλές.

ΡΑΜΠΟ-ΛΟΥΣΗ:             και θα συνεργαστούμε.

  

ΤΕΛΟΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ

{Ο Ράμπο και ο οδηγός, κάθονται στο πίσω μέρος του βαν παρακολουθώντας τις οθόνες που παίρνουν εικόνα από το διαμέρισμα της Λούση. Η Λούση καλεί στο τηλέφωνο τον υδραυλικό}.

ΛΟΥΣΗ: Τον Μήτσο τον υδραυλικό… θέλω να του μιλήσω.

ΥΔΡ: Ένα λεπτό παρακαλώ, το ράδιο να κλείσω.

ΛΟΥΣΗ: Έπαθα ένα ατύχημα, μια συμφορά μεγάλη,

τρέχουν από παντού νερά, είμαι σε μαύρο χάλι.

Με έχει πιάσει πανικός και… από πού ν’ αρχίσω

σπίτι αν δεν έρθεις γρήγορα μπορεί ν’ αυτοκτονήσω!

ΟΔΗΓΟΣ: Βρε τι μαφία είναι αυτή; Μεγάλο κελεπούρι!

ΛΟΥΣΗ: Το σπίτι μου πλημύρισε έγινε σαν αχούρι!

ΥΔΡ: Έφτασα αμέσως ματμαζέλ, δυο λεπτάκια κάνω,

δώσε μου τη διεύθυνση κι αμέσως καταφθάνω.

ΛΟΥΣΗ: Είμαι Ηπείρου κι Αχαρνών στρίβοντας στη γωνία

Στην καροτί τριώροφη, την πολυκατοικία…

{ Η Λούση, μόλις έκλεισε το ραντεβού με τον υδραυλικό, ενεργοποίησε την καρφίτσα - κάμερα κάτω από το δαντελωτό φιογκάκι που οριοθετούσε το βάθος του πλούσιου ντεκολτέ της, διόρθωσε πάνω της το στενό της φόρεμα που ξεχείλιζε ερωτισμό, άφησε μισάνοιχτη την εξώπορτα και περίμενε ακουμπισμένη στην πλάτη του καναπέ}.

ΟΔΗΓΟΣ: Ωραία Ράμπο – αρχηγέ, τώρα έχουμε εικόνα.

Εγώ τραβάω τη σκηνή κι εσύ μαγνητοφώνα.

{Μπαίνει στη σκηνή ο υδραυλικός}

ΛΟΥΣΗ: (Δέσποινα Παναγίτσα μου τι άντρας είναι αυτός

Γεροδεμένος, γραμμωτός… σαν Έλληνας Θεός!

Πώς μπήκε έτσι στο σπίτι μου, σαν καυτερός αγέρας;

Σε ποιον να μοιάζει ηθοποιό; … Αντώνιο Μπαντέρας!)

ΥΔΡ: Μήτσος, την καλησπέρα μου, ήρθα για την πλημμύρα,

Βρύσες, σιφόνια σπάσανε, σε κάποια κακομοίρα.

(Βρε, τι γυναίκα είν’ αυτή, τη βλέπω και παθαίνω!

Εγύρισε το μάτι μου)!

ΛΟΥΣΗ:                     Έλα σε περιμένω!

Έσπασε το σιφόνι μου, κάτω απ το νιπτήρα.

Μία γυναίκα… μόνη της, τρόμαξα και σε πήρα.

 ΥΔΡ: Πολύ καλά κυρία μου

ΛΟΥΣΗ:                               Λούση… και δεσποινίδα!

ΥΔΡ:  Χαίρω πολύ λοιπόν κι εγώ, (αμέσως που την είδα)

Ωραίο το φουστάνι σου και το… αρωματάκι!

 ΛΟΥΣΗ: Απ το Παρίσι πρόσφατα…

ΥΔΡ:                                                   (Ωραίο γκομενάκι)

ΟΔΗΓΟΣ: Αφεντικό η μέση μου, πονάει, δεν αντέχω.

ΡΑΜΠΟ: Υπομονή, τον μασκαρά, στο χέρι μου τον έχω. 

ΥΔΡ: Πιάνω δουλειά στα γρήγορα, τελειώνω σε λιγάκι.

ΛΟΥΣΗ: Όσο θα φτιάχνετε εσείς, θα ψήσω καφεδάκι.

ΡΑΜΠΟ: Τα νεύρα μου αρχίζουνε να γίνονται τσατάλια,

εστίασε κανονικά, η εικόνα είναι χάλια.

Παίζεται η καριέρα μας, έχει λίγη θαμπάδα.

Μ αυτό εδώ το βίντεο, σώζεται η Ελλάδα!

ΟΔΗΓΟΣ: Αφεντικό! Καθάρισε η εικόνα απ’ το ψαράκι,

η Λούση έφτιαξε καφέ με μπόλικο καϊμάκι!

ΛΟΥΣΗ: Έτοιμος είναι ο καφές, μπορείτε να τον πιείτε

και αν σας άρεσε πολύ… θα ‘θελα να το πείτε!

ΥΔΡ: Ορίστε τέλειωσα κι εγώ, έτοιμο το σιφόνι.

Έκανα και τη δοκιμή (Είπε πως είναι μόνη;)

ΛΟΥΣΗ: Μα πότε ετελειώσατε; Θα φέρω και γλυκάκι…

Μη βιάζεστε τόσο πολύ… να κάτσετε λιγάκι.

Εκτός κι αν η… γυναίκα σας, στο σπίτι περιμένει

για να σας περιποιηθεί κι εκείνη η καημένη.

ΥΔΡ: Που τέτοια τύχη ο άμοιρος, δεν είμαι παντρεμένος

ούτε ποτέ δεν έτυχε να ‘μαι λογοδοσμένος.

Όπως εσύ έτσι κι εγώ, στον κόσμο είμαι μόνος

δεν έχω βρει τον έρωτα κι όλο κυλάει ο χρόνος…

ΛΟΥΣΗ: Αχ! Πόσο με συγκίνησε αυτή η ιστορία

και είστε τόσο όμορφος… άδικη κοινωνία!

ΥΔΡ: Μα ακόμα στον πληθυντικό οι δυο μας θα μιλάμε;

ΛΟΥΣΗ: (Τέλεια το ψάρι τσίμπησε ας μη χρονοτριβάμε)

Μόλις σε είδα Μήτσο μου… σκέφτηκα, εμείς οι δύο…

κάτι εδώ φτερούγησε… σ’ ετούτο το σημείο!

ΥΔΡ. Ωραίο το… σημείο σου έχει κι ένα ψαράκι.

ΛΟΥΣΗ: Μία καρφίτσα άχρηστη, απ΄το Μοναστηράκι.

Αν θέλεις, μόνος σου, μπορείς, ευθύς να μου τη βγάλεις…

ΥΔΡ: εμπόδιο στη σχέση μας, δεν θέλω να τη βάλεις.

ΛΟΥΣΗ: Ποτέ δεν την συμπάθησα  και θα ‘τανε ωραία

να την πετάξεις μακριά… πριν πέσει η αυλαία…

{Ο Υδραυλικός ξεκουμπώνει και πετάει την καρφίτσα. Αμέσως σβήνουν τα φώτα στο διαμέρισμα και μόνο στο βαν στο δεξιό άκρο της σκηνής μένει ένας χαμηλός φωτισμός}.

ΟΔΗΓΟΣ: Αφεντικό την πάθαμε στραβώνει η ιστορία

ΡΑΜΠΟ: Μη λες βλακείες οδηγέ κι… άνοιξε τα ηχεία…. 

Ερωτικοί ήχοι

ΑΥΛΑΙΑ