Και τότε αίφνης
συγκρουστήκαν 2 κόσμοι
Ένας ευαίσθητος συναισθηματικός.
Και ο δικός της που όλη
μέρα απαιτούσε,
αυταρχικός, ειρωνικός,
σεξιστικός!
Αγάπη, έρωτα, αφέντρα
μου, της λέω.
Μπούχτισα μέσα στο
μαντρί τόσον καιρό.
Θέλω μια βόλτα να με
πας ως την πλατεία
στο σιντριβάνι της για
να πιτσιλιστώ!
Τι λες παιδάκι μου; (Ναι! Είπε με παιδί της}!
Θέλεις να μπλέξουμε με
τον συνωστισμό;
Λέω καλύτερα να πάμε
στης μαμάς μου,
που τραχανά μας έχει
φτιάξει και γλυκό.
Με χαστουκίζεις
μαστιγώνεις την ψυχή μου
ασκείς επάνω μου βαριά
επιρροή
Ξέρω πως σού ‘λειψε και
θέλεις τη μαμά σου
Μα έχει βήχα πυρετό
καταρροή.
Σ΄ αρέσει όμως να με
βασανίζεις
να μου ραπίζεις τον εγωισμό
κάθε μου θέλω θέλεις να τσακίζεις
και προφασίζεσαι ξανά συνωστισμό.
Μα ήρθε η ώρα μου να
επαναστατήσω
γιατί μου φέρεσαι πολύ αυταρχικά
Στην τουαλέτα τρέχω αμέσως να ουρήσω
σαν άντρας, όρθιος και
όχι καθιστά.
Και από σήμερα, δεν
είμαι πια ο «μπούλης»
γιατί το βρίσκω και
καλά σεξιστικό
κι αν θέλεις ρώτησε τι
έπαθε ο Λούλης
όταν ...προσέβαλε το «έτερον
εγώ»!!!
Ιβάν
