- Λάκη,
πριν από λίγο βρήκα στις σκάλες της πολυκατοικίας τη γειτόνισσα από δίπλα και μου
είπε ότι άνοιξε αυτές τις μέρες η πλατφόρμα! Ξέρεις τώρα για ποια λέω καημένε
μου, αυτή τη σουρλουλού που όλο ξεμένει από ζάχαρη!
- Όλο
βλακείες λέει η γειτόνισσα, μη δίνεις σημασία. Η πλατφόρμα χάλασε εδώ και μήνες
και την παρκάρανε απέναντι από την ΑΣΟΕΕ.
- Όχι
καλέ η αριστερή πλατφόρμα του σύριζα! Για την πλατφόρμα με τα τέλη κυκλοφορίας
σου λέω.
- Σου
έχω πει χίλιες φορές Λούλα, να μη ξαναμιλήσεις γι αυτήν την πλατφόρμα. Κάθε
χρόνο που ανοίγει, θυμάμαι τον Λιάπη κι ανακατεύομαι.
- Και
γιατί ανακατεύεσαι παρακαλώ; Αυτός μια χαρά τα καταφέρνει και κυκλοφορεί με τις
πλαστές του πινακίδες τζάμπα. Ενώ εμείς παραδώσαμε τις πινακίδες, δεν έχουμε
αυτοκίνητο και δεν μπορούμε να πάμε ούτε στη μάνα μου στο Αλεποχώρι. Να βγάλεις
κι εσύ ψεύτικες, να πάμε εκείνο το ταξιδάκι που μου έταξες όταν με
παντρεύτηκες.
- Εκεί
είναι το θέμα Λούλα. Ο Λιάπης ούτε εσένα παντρεύτηκε ούτε σου έταξε γαμήλιο
ταξίδι όπως εγώ. Αυτός θα είναι τώρα στον Ισημερινό με καμιά δίμετρη Ρουμάνα.
Μπορεί και Ρωσίδα. Ενώ εγώ, κάθομαι στην κουζίνα στο δυάρι, και με τη γκρίνια
σου, ούτε τον καφέ μου δεν με αφήνεις να πιω σαν άνθρωπος.
- Τότε
να βάλεις κι εσύ υποψηφιότητα να πάμε κι εμείς στον Ισημερινό. Να γίνεις κι εσύ
πολιτικός ή έστω γενικός γραμματέας σε υπουργείο και να έχουμε δικό μας τσάμπα
αυτοκίνητο, όπως ο κύριος που μένει στο απέναντι το διαμέρισμα. Ξέρεις τώρα για ποιον λέω καημένε μου, αυτόν που όλο ξεμένει από καφέ!
- Ο
γείτονας δεν κυκλοφοράει με ψεύτικες πινακίδες Λούλα, αλλά με
ψεύτικο αυτοκίνητο. Σε παραμυθιάζει για να του δίνεις …τον καφέ.
- Και
που το ξέρεις εσύ, ότι του δίνω ...τον καφέ;
- Μου
τόπε η γειτόνισσα από δίπλα Λούλα μου, που έρχεται και παίρνει ζάχαρη. Που έρχεται
για να της δώσω …ζάχαρη Λούλα μου, κάθε φορά που ανοίγει μια πλατφόρμα η εφορία...
ΙΒΑΝ
