Νωρίς το πρωί που έπινα το καφεδάκι μου με τον Σόρος, τον είδα πολύ ανήσυχο!
-Τι έχεις σήμερα Τζώρτζ; του είπα. Εσύ δε μιλιέσαι!
-Τίποτα, μου απαντάει.
-Πως τίποτα βρε Τζώρτζη; εσύ έφαγες εφτά μεγάλα βιολογικά κρουασάν με ζύμη pillsbury και είναι ιδρωμένες οι παλάμες σου. Είναι φανερό πως κάτι σοβαρό σε γυροφέρνει.
-Να, μου είπε, και με κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια σαν Βιρμανός υπνωτιστής! Είναι που δεν έχω εμπιστοσύνη στους κωλοέλληνες πολιτικούς!
Είπα να του ρίξω κανένα μπινελίκι πρωινιάτικα, για τον τρόπο που μίλησε για τα πατριωτάκια μου, αλλά συγκρατήθηκα γιατί με έτρωγε η περιέργεια να μάθω τι τον βασάνιζε και έκανα την πάπια!
-Άντε βρε Τζώρτζ, του επανέλαβα, με έσκασες! Δε θα μου πεις επιτέλους τι συμβαίνει;
-Κοίτα, μου είπε τελικά, και ρούφηξε μια τζούρα καπουτσίνο! Φοβάμαι μη τυχόν και οι Έλληνες πολιτικοί δεν είναι τόσο δουλικά όσο νομίζω, σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, απορρίψουν το προσύμφωνο της Πρέσπας και μας μείνει η αλλαγή συντάγματος στα χέρια!
Τότε τον κοίταξα εγώ με τη σειρά μου βαθιά μέσα στα μάτια και αναρωτήθηκα:«Πώς έκανε λεφτά αυτός ο μπούφος»;
j.b.d.
